Galeria Jednego Projektu, 5.06

W ramach ostatniej przed wakacjami Galerii Stefan Kuryłowicz prezentował projekt Narodowego Forum Muzyki i Placu Wolności we Wrocławiu.

To, co od razu zwróciło naszą uwagę (pomijając sam projekt - o tym za chwilę), to oprawa graficzna prezentacji wybijająca się sporo ponad ogólnie przyjęty standard GJP. Plansze z projektem, model, folder towarzyszący wystawie bardzo nam się podobały. Natomiast musimy ponarzekać trochę na wizualizacje, bo trudno zrozumieć dlaczego tak szlachetny obiekt, jakim jest Narodowe Forum Muzyki został przedstawiony w tak przygnębiający sposób. Płonące miasto, jakaś apokaliptyczna wizja? Niestety tak kojarzy się to czerwono - brązowe niebo i trochę zakłóca to odbiór przedstawianej architektury, jednocześnie przywołuje nostalgiczne wspomnienia Quak’a i jego leveli.

No więc w końcu o architekturze. Pomimo, że projekt nie rzucił nas na kolana, to kiedy próbowaliśmy się w czasie dyskusji do czegoś przyczepić to właściwie nie było do czego, nie wgłębiając się dokładnie w układ funkcjonalny budynku. Bryła i podziały elewacji mają według nas dobre proporcje. Duży plus przyznajemy za drewno na elewacji (HURA! Nie ma płytek z piaskowca!) które stanowi rzadkie odstępstwo od reguły wśród wrocławskiej architektury. Ciekawe jest wyraźne wyróżnienie w bryle (i materiale) samej sali koncertowej. Strefa wejściowa wyraźnie czytelna.

I tu dochodzimy do najlepszej, naszym zdaniem, części projektu - foyer. Minimalistyczne i eleganckie wnętrze w czerni i bieli. Wielka, błyszcząca ściana pokryta corianem, w której odbijają się białe balustrady schodów - to może zagrać, stając się jednym z najlepszych wnętrz budynków użyteczności publicznej we Wrocławiu.